پل خواجو

توضیحات

این پل را همچنین پل شاه، پل بابا رکن‌الدین (مسیر رفتن به خانقاه و آرامگاه بابا رکن‌الدین و تخت فولاد) یا پل شیراز هم نامیده‌اند و از بناهای شاه عباس دوم صفوی است، که در سال ۱۰۶۰ هجری قمری بنا شده است. در میانه پل خواجو، ساختمانی مخصوص، که به بیگلربیگی شهرت دارد بنا شده است، که برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود و هم‌اکنون نیز وجود دارد و طاق‌های آن دارای تزئینات نقاشی بسیار زیبایی است و در واقع پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشیکاری آن از دیگر پل‌های زاینده رود مشهورتر است. درازای پل ۱۳۳ متر و پهنای آن /۱۲ متر است. این پل را به نام‌های دیگری نیز خوانده‌اند ولی به سبب قرار گرفتن در محله خواجو به پل خواجو معروف است.
پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشی‌کاری آن از دیگر پل‌های زاینده رود مشهورتر است. این پل که در دوران صفوی یکی از زیباترین پل‌های جهان به‌شمار می‌رفت، بیشتر به منزله سد و بند بوده است. در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است. این ساختمان که -شاه نشین- نامیده می‌شود، در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی به این مکان فراخوانده می‌شدند. یک نیمکت سنگی تمام چیزی است که از صندلی پادشاه باقی‌مانده است.

هدف

-

اتفاقات

سطل آشغال‌ها برای زباله خشک و تر جدا بودند.
آهنگ خوانی در زیر پل

تعامل با افراد

مردم اصفهان که در زیر پل آهنگ می‌خوانند

مسیر

جای پارک سخت پیدا می‌شود.
خود مردم اصفهان هر شب برای شب نشینی به اطراف رودخانه زاینده رود می‌آیند.

هزینه‌ها

رایگان

رستوران

-

زمانبندی

• جزئیات زمانبندی : متغیر از 1 تا چند ساعت با توجه به اینکه چقدر بخواهید در کنار رودخانه باشید
• زمان رفت : -
• زمان برگشت : -

موقعیت‌ها

موقعیت

نکات

شب‌های پل خواجو بسیار زیبا است. پیشنهاد می‌کنم غروب به بعد آنجا بروید.
خود پل هم کاشی‌کاری های زیبایی دارد که در پل‌های دیگر وجود ندارد.

عکس‌ها